Η Καταπολέμηση της Μελανής Κηλίδωσης της Τριανταφυλλιάς

Με το άρθρο Η Καταπολέμηση της Μελανής Κηλίδωσης της Τριανταφυλλιάς ικανοποιούμε ένα χρόνιο αίτημα (του εαυτού μας) σχετικά με την υλοποίηση των (επί ματαίω) υποσχέσεών μας για την ολοκλήρωση των αφιερωμάτων εις τα οποία προβαίνουμε.

Και δια τούτο προσφέρουμε εις τον αναγνώστη το παρόν πόνημα, δια του οποίου (αφού παρουσιασθεί η επιδημιολογία, τα συμπτώματα, οι μέθοδοι, οι τεχνικές και τα εκλεκτά μυκητοκτόνα φάρμακα της συμβατικής και βιολογικής γεωργίας που αφορούν και εξολοθρεύουν τον Diplocarpon rosae, δηλαδή τον Marssonina rosae – την ατελή μορφή του), κλείνει ο κύκλος της περιεκτικής αναφοράς μας στην Μελανή Κηλίδωση της Τριανταφυλλιάς.

Μιας μυκητολογικής ασθένειας, η οποία αποτελεί πρόβλημα κυρίως – αλλά όχι μόνο – για τις υπαίθριες καλλιέργειες τριανταφυλλιάς, όπου κάτω από ευνοϊκές συνθήκες για τον μύκητα μπορεί να πάρει διαστάσεις επιδημίας.

Ιδού λοιπόν – μετά το πρώτο -το δεύτερο και τελευταίο αφιέρωμα (προς τέρψιν και αγαλλίαση των συντακτών του) εις τον κακόβουλον ασκομύκητα Diplocarpon rosae ή Marssonina rosae.

Η Καταπολέμηση της Μελανής Κηλίδωσης της Τριανταφυλλιάς

Η μόλυνση της τριανταφυλλιάς πραγματοποιείται σχεδόν αποκλειστικά από την αγενή μορφή του παρασίτου, την Marssonina rosae, διαμέσου των κονιδίων.

Η τέλεια μορφή του, η Diplocarpon rosae δεν είναι απαραίτητη, καθώς σπάνια παρατηρείται, και μάλιστα μόνο σε έναν μικρό σχετικά γεωγραφικό χώρο – κυρίως στα βορειοανατολικά των Ηνωμένων Πολιτειών και στις νότιες περιοχές του Καναδά.

Η Μελανή Κηλίδωση της Τριανταφυλλιάς εκδηλώνεται αρχικά κυρίως την άνοιξη.

Κατάλληλες καιρικές συνθήκες για την εμφάνισή της ασθένειας είναι η ύπαρξη συχνών βροχοπτώσεων μαζί με υψηλή σχετική υγρασία, από τον Μάρτιο μέχρι και τα τέλη του Φθινοπώρου, και θερμοκρασίες κυμαινόμενες μεταξύ 15 και 26 °C. Αφού πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις, το παθογόνο εγκαθίστανται στον ξενιστή και ασκεί τον παρασιτικό του ρόλο.

Για την βλάστηση των κονιδίων του μύκητα, ευνοϊκές είναι οι θερμοκρασίες που κυμαίνονται μεταξύ 15 και 26 °C, ενώ η άριστη θερμοκρασία εντοπίζεται στους 18 °C.

Στην δεύτερη περίπτωση, η κονιδιακή βλάστηση λαμβάνει χώρα εντός περίπου 9 ωρών, και μέσα σε ένα χρονικό διάστημα 36 ωρών μπορεί να αγγίξει το εντυπωσιακό ποσοστό της τάξης του 96%.

Οι υψηλές θερμοκρασίες δεν είναι επωφελείς για τα κονίδια, αφού πάνω από τους 30 °C βλαστάνουν αλλά δεν αναπτύσσονται περαιτέρω, ενώ στους 33 °C θανατώνονται.

Για το δε μυκήλιο, η άριστη θερμοκρασία για την ανάπτυξή του είναι οι 21 °C. Το μυκήλιο συνεχίζει να αναπτύσσεται για δύο περίπου μήνες ώσπου η θερμοκρασία να φτάσει τους 29 °C οπότε και σταματά.

Η εκδήλωση της ασθένειας στα φύλλα της τριανταφυλλιάς πραγματοποιείται εντός 3 έως 16 ημερών. Για να συμβεί αυτό, οι επικρατούσες θερμοκρασίες πρέπει να κυμαίνονται μεταξύ 22 και 30 °C, ενώ η θερμοκρασιακά βέλτιστη τιμή είναι εκείνη των 24 °C.

Για την εμφάνιση της Μελανής Κηλίδωσης της Τριανταφυλλιάς, η υγρασία, η σχετική υγρασία και η χρονική τους διάρκεια αποτελούν ουσιώδεις παράγοντες.

Έτσι, δίχως την πλήρη διαβροχή των, τα κονίδια του Marssonina rosae είναι αδύνατον να βλαστήσουν, ακόμα και στην περίπτωση που η σχετική υγρασία του αέρα φτάνει το 100%.

Η διαβροχή των κονιδίων πρέπει να διαρκεί τουλάχιστον 7 ώρες, και εφόσον κάτι τέτοιο συμβεί, 8 ώρες μετά και με σχετική υγρασία κάτω του 90%, ξεκινά η διαδικασία μόλυνσης της τριανταφυλλιάς.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, δεν είναι καθόλου περίεργο το γεγονός πως η ασθένεια δεν εκδηλώνεται, εάν η επιφάνεια των φύλλων στεγνώσει εντελώς για 7 ώρες, ακόμα και μετά την βλάστηση των κονιδίων.

Με την διάτρηση της εφυμενίδας, λόγω μηχανικής πίεσης από τον βλαστικό σωλήνα των κονιδίων, τα τελευταία εγκαθίστανται στον ξενιστή, ξεκινώντας τις πρωτογενείς μολύνσεις στα φύλλα.

Η ανάπτυξη του μυκηλίου πραγματοποιείται στο μεσόφυλλο – κυρίως στο άνω τμήμα-, και εκδηλώνεται με την εμφάνιση των κηλίδων στην επιφάνεια του φύλλου.

Δημιουργείται πυκνό μεσοκυτταρικό δίκτυο μυκηλιακών υφών, και διαμέσου των μυζητήρων που εισβάλουν στα επιδερμικά κύτταρα καθώς και σε αυτά του δρυφακτοειδούς παρεγχύματος αντλούνται οι αναγκαίες θρεπτικές ουσίες.

Ταυτόχρονα, έχει δειχθεί πως τα μυκηλιακά κύτταρα παράγουν τόσο το αέριο αιθυλένιο, το οποίο προκαλεί φυλλόπτωση, όσο και αψισικό οξύ, που η παρουσία του έχει ως αποτέλεσμα την πρόωρη αποφύλλωση της τριανταφυλλιάς.

Από την αρχή της ανάπτυξης του μυκηλίου και μέσα σε διάστημα περίπου 14 ημερών, πάνω στις σχηματισθείσες κηλίδες παρουσιάζονται τα ακέρβουλα που φέρουν τους κονιδιοφόρους, οι οποίοι παράγουν τα δικύτταρα υαλώδη κονίδια.

Η ακατάπαυστη παραγωγή κονιδίων καθ όλη την διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου (με ευνοϊκές συνθήκες), προκαλεί -μέσω αυτών- τις δευτερογενείς μολύνσεις.

Στις σπάνιες περιπτώσεις όπου η μόλυνση οφείλεται στα προϊόντα της εγγενούς αναπαραγωγής, παρατηρείται διάρρηξη της επιδερμίδας των αποθηκίων και βίαια εκκένωση στον αέρα των δικύτταρων ασκοσπορίων. Τα ασκοσπόρια εγκαθίστανται κυρίως στα χαμηλότερα φύλλα της τριανταφυλλιάς.

Η Καταπολέμηση της Μελανής Κηλίδωσης της Τριανταφυλλιάς

Η Μελανή Κηλίδωση της Τριανταφυλλιάς εκδηλώνεται μόνο στα υπέργεια φυτικά μέρη, ωστόσο όχι με την ίδια ένταση. Έτσι το παράσιτο προσβάλλει κυρίως τα φύλλα, και ελάχιστα τους βλαστούς, τα άνθη, ενώ κάποιες φορές ακόμα και τους καρπούς.

Η Μελανή Κηλίδωση της Τριανταφυλλιάς εκδηλώνεται κυρίως στην άνω πλευρά του ελάσματος των φύλλων και σπανιότερα στην κάτω.

Αρχικά εμφανίζονται φλυκταινώδεις δομές, διαμέτρου μεταξύ 2 και 15 mm, ως κηλίδες σκούρου καφετί-μαύρου χρώματος -περιβαλλόμενες από χλωρωτική κίτρινη άλω-, αριθμώντας ως επί το πλείστον από 1 έως 20 ανά φύλλο.

Για να αποκτήσουν οι κηλίδες το τελικό μέγεθος μεσολαβούν αρκετές εβδομάδες, ενώ το χρώμα των δεν οφείλεται σε αυτόν καθαυτόν τον μύκητα, αλλά στην αποδιοργάνωση και τον θάνατο των κυττάρων του προσβεβλημένου φυλλαρίου.

Οι κηλίδες έχουν σχήμα σχεδόν κυκλικό που προοδευτικά -καθώς ενώνονται με τις διπλανές τους- μεταβάλλεται σε ακανόνιστο ή όπως εκείνο των συσσωματωμένων νιφάδων του χιονιού.

Η περιφέρεια όλων των κηλίδων είναι ακτινωτή, πτερωτή και κροσσωτή, αντανακλώντας το σχήμα ανάπτυξης των κάτω από την εφυμενίδα νημάτων του μυκηλίου. Η κροσσωτή εμφάνιση του περιθωρίου αποτελεί σημαντικό διαγνωστικό χαρακτήρα για την αναγνώριση του παρασίτου.

Ως αποτέλεσμα της προσβολής, τα φυλλάρια αποκόπτονται και πέφτουν, σε συνδυασμό τόσο με την μειωμένη παρουσία αυξίνης όσο και με την συμβολή του αιθυλενίου και του αψισικού οξέος.

Ανάλογα με τον βαθμό ευαισθησίας των ποικιλιών στο παθογόνο, η φυλλόπτωση μπορεί να είναι ολική ή μερική. Φυτά τριανταφυλλιάς που παρουσιάζουν ολική φυλλόπτωση, συμβαίνει να βγάζουν ξανά φύλλα, τα οποία επίσης αποκόπτονται και πέφτουν, ενώ δεν είναι ασυνήθιστο να επιχειρούν το ίδιο και τρίτη φορά – μέχρι τα τέλη του καλοκαιριού.

Αυτή η διαδικασία αποδυναμώνει σε τέτοιον βαθμό τα φυτά, ώστε τον ερχόμενο χειμώνα οι πλήρως εξαντλημένοι θάμνοι ξεραίνονται και πεθαίνουν. Ωστόσο και όσοι επιζήσουν, παρουσιάζουν νεκρώσεις στελεχών καθώς και μείωση του μεγέθους μα και του αριθμού των τριανταφύλλων.

Η διαφορά ευαισθησίας στο παράσιτο δεν αφορά μόνο της ποικιλίες αλλά και τα διάφορα όργανα του φυτού, όπως τα φύλλα. Έχει παρατηρηθεί πως ο M. rosae προσβάλλει κατά προτίμηση τα νεαρότερα εξ αυτών, ηλικίας μέχρι περίπου 14 ημερών. Αντίθετα τα παλαιότερα φύλλα, ακόμα και εάν προσβληθούν, δεν εμφανίζουν παρά ελάχιστες κηλίδες.

Κυρίως οι κορυφές των νέων βλαστών και οι βλαστοί του έτους προσβάλλονται από την ασθένεια. Η παρουσία της γίνεται αντιληπτή με την εμφάνιση κηλίδων ακανόνιστου σχήματος δίχως κροσσωτά περιθώρια. Το χρώμα των κηλίδων είναι αρχικά πορφυροκόκκινο για να μεταβληθεί προοδευτικά σε μαύρο, ενώ πάνω τους αναπτύσσονται φλυκταινώδεις δομές που περιέχουν τα ακέρβουλα.

Στα παράφυλλα, τους κεντρικούς μίσχους, στα σέπαλα και στους καρπούς εμφανίζονται δυσδιάκριτες κηλίδες, όμοιες με εκείνες των φύλλων.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους μίσχους αλλά σε αυτούς δημιουργείται επιπλέον ζώνη αποκοπής χωρίς όμως να ακολουθεί η απόπτωση τους.

Στα πέταλα, η ασθένεια εκδηλώνεται με κόκκινου ή μαύρου χρώματος κηλίδες μαζί με ελαφρά παραμόρφωση.

Η Καταπολέμηση της Μελανής Κηλίδωσης της Τριανταφυλλιάς

Η καταπολέμηση της Μελανής Κηλίδωσης της Τριανταφυλλιάς μπορεί να πραγματοποιηθεί με διάφορους τρόπους και μέσα, τόσο προληπτικά όσο και κατασταλτικά. 

Αλλά ενώ για όλες τις μορφές επαγγελματικής καλλιέργειας των φυτών, η χρήση ειδικών μυκητοκτόνων φυτοφαρμάκων είναι απαραίτητη, για τις τριανταφυλλιές του σπιτιού η αντιμετώπιση της ασθένειας, με σχετικά ικανοποιητικά αποτελέσματα, είναι δυνατόν να προκύψει με την χρήση απλών σπιτικών υλικών σε διάφορους συνδυασμούς.

Για ορισμένους εξ αυτών – οι οποίοι παρουσιάζονται με την ευφάνταστη μορφή των συνταγών – γίνεται λόγος αμέσως παρακάτω.

Αναμειγνύονται 2 μέρη απεσταγμένου νερού με 1 μέρος πλήρους γάλακτος. Τα φυτά ψεκάζονται μια φορά την εβδομάδα, ενώ ο επακόλουθος καθαρισμός των φύλλων με ψέκασμα νερού πραγματοποιείται 24 ώρες μετά από κάθε εφαρμογή. Με αυτή την συνταγή, εκτός από την μαύρη κηλίδωση ελέγχεται και το ωίδιο της τριανταφυλλιάς.

Διαλύεται μαγειρική σόδα σε ποσότητα 1 κουταλιάς της σούπας καθώς και ½ κουταλάκι του γλυκού τριμμένο πράσινο σαπούνι σε 2 λίτρα νερού. Η συνταγή αυτή εφαρμόζεται προληπτικά με ψεκασμό των τριανταφυλλιών δυο φορές τον μήνα.

Κόβονται σε πολύ μικρά τεμάχια 3 σκελίδες σκόρδου. Αφήνονται να μουλιάσουν σε 1 λίτρο νερό για 2 ημέρες, και έπειτα, αφού σουρωθεί το νερό, προστίθενται 1 έως 2 κοφτές κουταλιές της σούπας μαγειρική σόδα και 1 κουταλάκι του γλυκού σαπούνι πιάτων σε υγρή μορφή. Ανακατεύεται το σκεύασμα μέχρι να διαλυθούν καλά όλα τα υλικά και ακολουθεί ψέκασμα, με ρυθμό 1 φορά ανά 7 έως 10 ημέρες.

Με την συνταγή αυτή, η οποία εφαρμόζεται προληπτικά και θεραπευτικά, ελέγχεται και το ωίδιο της τριανταφυλλιάς.

Η Καταπολέμηση της Μελανής Κηλίδωσης της Τριανταφυλλιάς

Η προληπτική αντιμετώπιση αναφέρεται κυρίως στον εντοπισμό των κατάλληλων περιοχών φύτευσης, στις δέουσες υποδομές της καλλιέργειας, στους ορθούς τρόπους εγκατάστασης των φυτών καθώς και στην επιλογή εκείνων των ποικιλιών Τριανταφυλλιάς οι οποίες παρουσιάζουν ανθεκτικότητα ή πλήρη ανοσία στον φυτοπαθογόνο μύκητα.

Για την ορθή εγκατάσταση φυτείας τριανταφυλλιάς με σκοπό την αποφυγή της προσβολής των φυτών από τον ασκομύκητα Diplocarpon rosae (Marssonina rosae), τόσο στο χωράφι όσο και στο θερμοκήπιο, πρέπει ο επαγγελματίας παραγωγός μεταξύ άλλων να λάβει υπόψιν του ότι:

• Επιλέγονται περιοχές οι οποίες έχουν ζεστά καλοκαίρια και σχετικά κρύους χειμώνες, οι οποίες δεν προάγουν τις προσβολές από το παράσιτο ή/και περιορίζουν την τυχόν ανάπτυξη επιδημιών, ακόμα κι αν παρατηρούνται σε αυτές συχνές βροχοπτώσεις
• Στις παράκτιες περιοχές, οι υγροί και δροσεροί άνεμοι ευνοούν την εμφάνιση της ασθένειας, και συνεπώς τέτοιες περιοχές θα πρέπει να αποκλείονται
• Η εγκατάσταση ποτιστικού συστήματος με εκτοξευτές άρδευσης και καταιωνισμό πρέπει να αποφεύγεται, διότι αυτός ο τρόπος ποτίσματος είναι επωφελής όχι μόνο για τον Diplocarpon rosae, αλλά και για άλλους φυτοπαρασιτικούς οργανισμούς
• Δεν ενδείκνυνται οι πυκνές φυτεύσεις, διότι συνεισφέρουν στον κακό αερισμό των φυτών, αυξάνουν την υγρασία και δυσκολεύουν την καταπολέμηση της ασθένειας της μαύρης κηλίδας – εφόσον εκδηλωθεί

Μολονότι η Μαύρη Κηλίδωση της Τριανταφυλλιάς είναι εξαιρετικά διαδεδομένη στα φυτά της, εντούτοις υπάρχουν διάφοροι τύποι των που περιλαμβάνουν ποικιλίες με ικανοποιητική ή/και μεγάλη αντοχή στην ασθένεια. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι κάτωθι:

Ομάδα Ποικιλιών Buck Roses

Amiga Mia, Applejack, Carefree Beauty, Country Dancer, Goldenwings, Prairie Wren, Prairie Princess

Ομάδα Ποικιλιών Canadian Explorer®

Alexander Mackenzie, Captain Samuel Holland, Charles Albanel, David Thompson, Henry Charles Albanel, David Thompson, Henry Hudson, John Cabot, John Davis, Lambert Close, Will Aldermann, William Baffin

Ομάδα Ποικιλιών Easy Elegance Garden Path®

Golden Eye, Sunrise Sunset, Great Wall, My Hero, Tahitian Moon, Paint the Town

Ομάδα Ποικιλιών Explorer

Champlain, Charles Albanel, , Henry Kelsey, John Davis, Simon Fraser, William Baffin

Ομάδα Ποικιλιών Griffith Buck

Carefree Beauty, Carefree Delight, Carefree Sunshine, Carefree Wonder, Prairie Sunrise, Prairie Harvest, Distant Drums

Ομάδα Ποικιλιών Knock-Out®

Knock-out, Double Knockout, Pink Knock Out, Pink Double Knock Out, Rainbow Knock Out, Blushing Knock Out, Sunny Knock Out

Ομάδα Ποικιλιών Parkland

Morden Sunrise, Morden Snowbeauty, Prairie Joy

Ομάδα Ποικιλιών Pavement

Pink Pavement, Purple Pavement, Snowy Pavement

Ομάδα Ποικιλιών Rugosas

Belle Pointevine, Blanc Double de Coubert, Dart’s Dash, Frau Dagmar Hartupp, Magnifica, Pavement Series, Pink Grootendorst, Therese Bugnet

Διάφορες Ποικιλίες

Bonica, Flower Carpet, Haidee, Home Run, Konigin von Danemark, Lavender Lassie, Sir Thomas Lipton, The Fairy, Two Sisters

Σημείωση

Σχετικές έρευνες, με μεγάλο ενδιαφέρον για τους βελτιωτές, έδειξαν πως το είδος Rosa carolina, διάφορες σειρές της R. multiflora-hybrid, καθώς και η ποικιλία Rosa ‘President de Seze’ έχουν πλήρη ανοσία στην Μελανή Κηλίδωση της Τριανταφυλλιάς.

Η Καταπολέμηση της Μελανής Κηλίδωσης της Τριανταφυλλιάς

Για την καλλιεργητική αντιμετώπιση της Μαύρης Κηλίδωσης προτείνεται:

• Δραστικό ανοιξιάτικο κλάδεμα, πολύ πιο αυστηρό από το κανονικό, το οποίο μειώνει την ποσότητα του μολύσματος στα προσβεβλημένα στελέχη της τριανταφυλλιάς
• Με την εμφάνιση των συμπτωμάτων, αφαίρεση και κάψιμο την άνοιξη όλων ει δυνατόν των προσβεβλημένων φύλλων, βλαστών και στελεχών, αλλά με ξηρό καιρό και στεγνά φυτά, ώστε να μην υπάρξει περαιτέρω διάδοση της ασθένειας
• Αποφυγή της συλλογής των πεσμένων και μολυσμένων φύλλων, όπως και των κλαδεμένων προσβληθέντων μερών της τριανταφυλλιάς το φθινόπωρο -παρόλο που εξακολουθεί να συστήνεται- διότι έχει αποδειχθεί τελείως αναποτελεσματική για την ανάσχεση της διάδοσης του παρασίτου, ενώ αντί για αυτό μπορεί να εφαρμοστεί χορτολίπανση του κήπου ή του χωραφιού πάνω από τα πεσμένα φυτικά μέρη, η οποία λειτουργεί όντως ανασταλτικά
• Εάν -κακώς- πραγματοποιείται άρδευση με το σύστημα της τεχνητής βροχής, τότε το πότισμα πρέπει να γίνεται τις πρώτες πρωινές ώρες, ώστε να μπορεί κατόπιν εγκαίρως να στεγνώνει ολόκληρη η κόμη των θάμνων
• Να αποφεύγεται η υπερβολική λίπανση

Η Καταπολέμηση της Μελανής Κηλίδωσης της Τριανταφυλλιάς

Η βιολογική καταπολέμηση του μύκητα Diplocarpon rosae μπορεί να πραγματοποιηθεί με βιομυκητοκτόνα προϊόντα τα οποία περιέχουν στελέχη του βακτηρίου Bacillus subtilis.

Αποτελεί γεγονός πως ο έλεγχος της ασθένειας που επιτυγχάνεται με την χρήση των σκευασμάτων τα οποία περιέχουν τον Bacillus subtilis δεν είναι ιδιαίτερα ικανοποιητικός, τουλάχιστον για τους επαγγελματίες καλλιεργητές τριανταφυλλιάς και τριανταφύλλων.

Ωστόσο δεν παύουν να είναι μια αξιόλογη εναλλακτική επιλογή βιομυκητοκτόνων προϊόντων για τους ερασιτέχνες καλλιεργητές και φίλους του φυτού εναντίον της Μελανής Κηλίδωσης.

Εκτός από τον Bacillus subtilis, ενθαρρυντικά αποτελέσματα έχουν προκύψει από την δυνατότητα αξιοποίησης διαφόρων βακτηριακών στελεχών των ειδών Brevibacillus sp. και Lysinibacillus fusiformis, τα οποία έχουν απομονωθεί από την ριζόσφαιρα της καλλιεργητικής ποικιλίας τριανταφυλλιάς cv. Edward.

Όμως προς το παρόν βρίσκονται σε ερευνητικό στάδιο.

Η Καταπολέμηση της Μελανής Κηλίδωσης της Τριανταφυλλιάς

Η αντιμετώπιση του παρασίτου μπορεί να ξεκινήσει τον χειμώνα -αν και η αποτελεσματικότητα των ψεκασμών αυτήν την περίοδο ενάντια ειδικά στον Diplocarpon rosae δεν έχει παρά ελάχιστη αξία– και να συνεχιστεί την άνοιξη, πριν από την έκπτυξη των φύλλων, κατά την φάση ενεργοποίησης (φουσκώματος) των οφθαλμών του φυτού, με την χρήση των κατάλληλων μυκητοκτόνων.

Οι ψεκασμοί πραγματοποιούνται ένας ανά δεκαπέντε ημέρες, και από την εμφάνιση των φύλλων και μετά ένας ανά εβδομάδα.

Εφόσον χρησιμοποιούνται μυκητοκτόνα σκευάσματα σε μορφή βρέξιμης σκόνης μαζί με επιφανειοδραστικές (αμφίφυλες) ουσίες τότε η εφαρμογή τους μπορεί να γίνεται με ρυθμό ένας ψεκασμός ανά 14 ημέρες.

Αμέσως πιο κάτω παρατίθενται οι δραστικές ουσίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο του Diplocarpon rosae (Marssonina rosae).

➤ Όσες δραστικές συνοδεύονται από την ένδειξη [Ε], έχουν έγκριση χρήσης στην Ελλάδα, κατά τον χρόνο συγγραφής του άρθρου.

Η αναφορά στις δραστικές ουσίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενάντια στην Μελανή Κηλίδωση της Τριανταφυλλιάς, γίνεται για καθαρά πληροφοριακούς λόγους. Σε καμιά περίπτωση δεν υπονοείται ή ενθαρρύνεται η χρήση τους χωρίς την έγκριση του τοπικού γεωπόνου.

Η Καταπολέμηση της Μελανής Κηλίδωσης της Τριανταφυλλιάς

Ενότητα