Φροντίδα του Αλεξανδρινού και Επανάνθιση

Η φροντίδα του Αλεξανδρινού και η επανάνθισή του δεν είναι δύσκολη υπόθεση, στον βαθμό που ο φιλανθής γνωρίζει ορισμένα πράγματα σχετικά με το φυτό και τις ανάγκες του.

Αλλά εάν δεν γνωρίζει, τότε θα πρέπει να βρει εκείνες τις πηγές από τις οποίες θα αντλήσει έγκυρες, τεκμηριωμένες και επιστημονικά αποδεκτές πληροφορίες ώστε να στεφθεί με επιτυχία ετούτο το τολμηρό του διάβημα.

Οφείλουμε ωστόσο, αλλά και πρέπει φιλικά να τον ενημερώσουμε, πως εφόσον έχει καταλήξει για την κάλυψη των πληροφοριακών του αναγκών στον παρόντα ιστότοπο, τότε -και κατά κάποιον τρόπο- είναι μακράν νυχτωμένος.

Διότι η ανάρτηση του σημερινού άρθρου στον παρόντα ιστότοπο, έχει ως στόχο την συντήρηση της άγνοιάς του ή/και το αξεδιάλυτο μπέρδεμά του ως προς την φύση και τις απαιτήσεις του φυτού.

Και πρέπει εδώ να ομολογήσουμε πως ναι, ολόκληρη η συντακτική ομάδα της «Καλλιέργειας», εργάστηκε με μεγάλο ζήλο και περισσή αυταπάρνηση για να φέρει εις πέρας ένα τέτοιο έργο.

Το κατά πόσο είναι επιτυχής ή όχι η προσπάθεια, ας το κρίνει ως αδέκαστος κριτής, ο συνετός αναγνώστης αυτού του ιστοτόπου.

Φροντίδα του Αλεξανδρινού και Επανάνθιση

Το Αλεξανδρινό έχει ποικίλα ονόματα: ένα επιστημονικό, το Euphorbia pulcherrima, ένα λόγιο, το Ευφορβία η κομψοτάτη, καθώς και πάμπολλα αγοραία και δημώδη, μεταξύ των οποίων και τα Ποϊνσέτια, Ποϊντσέτια και Χριστολούλουδο.

Το Αλεξανδρινό, όταν δεν προέρχεται από το κέντρο κήπου της περιοχής μας, είναι ένας πολυετής φυλλοβόλος θάμνος των τροπικών περιοχών του Μεξικού και της Κεντρικής Αμερικής.

Λόγω καταγωγής και συνήθειας, του αρέσει η υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία, οι συχνές και πολλές φορές ραγδαίες βροχοπτώσεις, το άπλετο αλλά όχι άμεσο ηλιακό φως και φυσικά η ζέστη.

Το φυτό παράγει ερμαφρόδιτα άνθη αλλά δεν είναι αυτά που του προσδίδουν καλλωπιστική αξία. Καλλωπιστική αξία έχουν τα μεταμορφωμένα φύλλα του που προστατεύουν τα άνθη και που ονομάζονται «παράφυλλα ή βράκτια φύλλα».

Έτσι τα βράκτια εμφανίζουν κόκκινο χρώμα, ενώ σε πολλές ποικιλίες του φυτού, τα χρώματα που αποκτούν -μεταξύ άλλων- είναι κίτρινα, πορτοκαλί, λευκά και ροζ.

Αλλά που αλήθεια οφείλουν αυτήν την μεταμόρφωση τα βράκτια φύλλα; Ε λοιπόν την οφείλουν στο φως μέσω της φωτομορφογένεσης. Όπου φωτομορφογένεση, σε γενικές γραμμές, είναι η βιολογική διαδικασία κατά την οποία το φως ελέγχει τα μορφικά χαρακτηριστικά ενός φυτικού οργανισμού – εν προκειμένω της Ποϊντσέτιας.

Φροντίδα του Αλεξανδρινού και Επανάνθιση

Έχοντας προμηθευτεί ο φιλανθής ένα ή περισσότερα Αλεξανδρινά, θα πρέπει να λάβει υπόψιν του, μαζί με τις ανωτέρω παρατεθείσες καταγωγικές συνήθειες του φυτού, ορισμένους ακόμα παράγοντες οι οποίοι επιδρούν στην προσαρμογή και εμφάνιση των Αλεξανδρινών στον νέο τους περιβάλλον.

Οι σημαντικότεροι από αυτούς αφορούν:

• Την ορθή τοποθέτηση των φυτών στον σωστό χώρο

• Την θερμοκρασία του χώρου

• Το πότισμα του Αλεξανδρινού

Ο χώρος στον οποίον θα τοποθετηθούν οι γλάστρες με τα Αλεξανδρινά πρέπει να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις και ανάγκες των φυτών – και όχι το αντίθετο – στον βαθμό που ζητούμενο είναι η αξιοποίηση των και μετά την εορταστική περίοδο. Για αυτό:

• Τα Αλεξανδρινά θα πρέπει να τοποθετούνται σε φωτεινούς γενικά χώρους

• Θα πρέπει να αποφεύγεται η έκθεση τους σε χώρους με ψυχρά ή/και θερμά αέρια ρεύματα

• Θα πρέπει να αποφεύγεται η τοποθέτηση των φυτών κοντά σε εστίες θερμότητας – όπως τζάκια ή καλοριφέρ

• Η τοποθέτηση μπροστά στα παράθυρα θα πρέπει επίσης να αποφεύγεται όπως και η επαφή των φύλλων του φυτού με τα τζάμια

Όπως για το ψήσιμο της Γαλοπούλας η θερμοκρασία παίζει έναν αποφασιστικό ρόλο, το ίδιο κατ΄αναλογίαν συμβαίνει και με το Αλεξανδρινό. Η θερμοκρασία του χώρου στον οποίον θα τοποθετηθούν οι γλάστρες του αποτελεί έναν από τους θεμελιακούς παράγοντες για την διατήρηση ζωηρού και ελκυστικού χρωματισμού των βράκτιων φύλλων καθώς και για την ομαλή προσαρμογή των φυτών στο νέο περιβάλλον. Τα Αλεξανδρινά θα ανταποκριθούν θετικά στις κατάλληλες θερμοκρασίες, που ωστόσο αξίζει να σημειωθεί εδώ, πως το εύρος τους είναι σχετικά μικρό. Έτσι, ως προς την θερμοκρασία (για τα Αλεξανδρινά και όχι για την Γαλοπούλα):

• Κατάλληλες θερμοκρασίες είναι εκείνες που κυμαίνονται μεταξύ 10 και 18 °C

• Κατάλληλες ημερήσιες θερμοκρασίες είναι εκείνες που κυμαίνονται μεταξύ 13 και 18 °C

• Κατάλληλες νυχτερινές θερμοκρασίες είναι εκείνες που κυμαίνονται μεταξύ 10 και 15 °C

• Οι άριστες θερμοκρασίες ημέρας και νύχτας κυμαίνονται μεταξύ 15 και 18 °C

Οποιαδήποτε απόκλιση από τις παραπάνω υψηλότερες και χαμηλότερες θερμοκρασιακά τιμές θα έχει ως αντίκτυπο την συντόμευση ή/και απώλεια του ωραίου χρώματος των φύλλων.

Το Αλεξανδρινό χρειάζεται τακτικό πότισμα και με τον ορθό τρόπο. Το τι σημαίνει αυτό στην πράξη θα φανεί από τα αμέσως παρακάτω:

• Το πότισμα του Αλεξανδρινού πραγματοποιείται όταν το εδαφικό μείγμα στην γλάστρα είναι σχεδόν στεγνό

• Τα φυτά ποτίζονται με άφθονο νερό θερμοκρασίας δωματίου και οπωσδήποτε όχι παγωμένο ή ζεστό

• Το πότισμα πραγματοποιείται έτσι ώστε όλο το νερό να στραγγίξει από την γλάστρα και εφόσον υπάρχει πιατάκι να μην μένει ούτε σε αυτό νερό

Ένα επιπλέον στοιχείο, το οποίο σχετίζεται τόσο με το ορθό ή λανθασμένο πότισμα του φυτού όσο όμως και με τις θερμοκρασίες, είναι πως το Αλεξανδρινό είναι ευαίσθητο στις σηψιρριζίες. Ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξή τους είναι η παρατεταμένη έκθεση του φυτού σε θερμοκρασίες κάτω των 15 °C, σε συνδυασμό με άκαιρο και υπερβολικό πότισμα αλλά συνάμα και με την κακή αποστράγγιση του εδαφικού μείγματος.

Ένα ακόμα στοιχείο είναι η αφηρημάδα. Εάν ένα φυτό μείνει απότιστο και ο φιλανθής το προλάβει πριν ξεραθεί, θα δει πως έχει ρίξει όλα τα φύλλα του. Για να επανέρθει θα χρειαστεί δύο ποτίσματα, ένα άμεσο και ένα μετά την παρέλευση 5 έως 10 λεπτών από το πρώτο.

Φροντίδα του Αλεξανδρινού και Επανάνθιση

Το Αλεξανδρινό, έχοντας αφήσει πίσω του την γαστριμαργική εμπειρία της Γαλοπούλας, θα ολοκληρώσει τον ετήσιο κύκλο του εισερχόμενο στην ληθαργική περίοδο. Η είσοδος πραγματοποιείται σε διαδοχικές φάσεις, οι οποίες ξεκινούν από την ωρίμανση των ανθέων και ολοκληρώνονται με την πτώση των φύλλων. Ο φιλανθής θα πρέπει:

• Όταν το φυτό έχει ρίξει τα 2/3 έως τα 1/2 φύλλα του, να μειώσει σταδιακά το πότισμα μέχρις ότου στεγνώσει τελείως το εδαφικό μείγμα

• Ακολούθως, να μεταφέρει τα φυτά σε χώρο πλήρως σκοτεινό, του οποίου η θερμοκρασία να είναι 10 °C

• Να φροντίσει ώστε σε τακτά χρονικά διαστήματα να ποτίζει ελάχιστα το φυτό, τόσο όσο να μην ξεραθεί

Φροντίδα του Αλεξανδρινού και Επανάνθιση

Με την έναρξη της βλαστικής περιόδου, την άνοιξη, μπορεί να μεταφυτευθεί το φυτό σε μεγαλύτερη γλάστρα.

Έχοντας υπόψιν πως το Αλεξανδρινό ευδοκιμεί σε pH 5,5 έως 6,5, πραγματοποιείται η παρασκευή του εδαφικού μείγματος το οποίο αποτελείται από:

• Ένα μέρος περλίτη ή ζεόλιθου ή άμμου ποταμίσιας

• Ένα μέρος τύρφης όξινης αντίδρασης

• Ενάμιση μέρος καλής ποιότητας συσκευασμένου χώματος ελαφρώς όξινης αντίδρασης

• Μισό μέρος κομπόστ, ουδέτερης αντίδρασης

Αμέσως μετά την μεταφύτευση, το φυτό κλαδεύεται στα 12 με 15 cm και τοποθετείται σε θέση φωτεινή με θερμοκρασία περιβάλλοντος μεταξύ 21 και 23 °C.

Αφού παρέλθει ο κίνδυνος των παγετών και η ελάχιστη νυχτερινή θερμοκρασία σταθεροποιηθεί πάνω από τους 10 °C, το φυτό μπορεί να μεταφερθεί σε ημισκιερή εξωτερική θέση.

Σε κάθε περίπτωση όμως θα πρέπει να κρατηθούν το φυτό ή τα φυτά μακρυά από τις Γαλοπούλες.

Φροντίδα του Αλεξανδρινού και Επανάνθιση

Η Λίπανση του Αλεξανδρινού ξεκινά με την έναρξη της βλάστησης και σταματά κατά τα μέσα Δεκεμβρίου. Γίνεται χρήση ενός υγρού λιπάσματος που περιέχει τα βασικά στοιχεία σε αναλογία 1: 1: 1 (π.χ 20-20-20) και με συχνότητα μια φορά κάθε 15 ημέρες.

Το κλάδεμα, εκτός του βασικού για το οποίο έγινε αναφορά παραπάνω, σχετίζεται με το ποιά μορφή του Αλεξανδρινού επιθυμεί ο φιλανθής. Εάν θέλει κοντό και εξαιρετικά συμπαγές στην εμφάνιση φυτό, κλαδεύει το Αλεξανδρινό 1 cm πιο πάνω από το δεύτερο φύλλο της νέας βλάστησης.

Εάν θέλει υψηλό φυτό είτε δεν κλαδεύει καθόλου είτε κλαδεύει μια φορά στο επιθυμητό ύψος – αλλά πάντως όχι αργότερα από τις αρχές με μέσα του Αυγούστου.

Φροντίδα του Αλεξανδρινού και Επανάνθιση

Για την επανάνθιση του Αλεξανδρινού την περίοδο των Χριστουγέννων οι χειρισμοί από το φθινόπωρο και μετά περιλαμβάνουν:

• Την μεταφορά του φυτού, κατά τα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτέμβρη σε εσωτερικό χώρο

• Την παραμονή του φυτού την νύχτα και για 12 έως 15 ώρες σε πλήρες σκοτάδι, σε καθημερινή βάση, από την 1η του Οκτωβρίου μέχρι τις 15 του Δεκέμβρη

Η τοποθέτηση του Αλεξανδρινού γίνεται σε χώρο φωτεινό, στον οποίον η θερμοκρασία αρχικά κυμαίνεται μεταξύ 18 και 23 °C.

Κατά την περίοδο παραμονής του φυτού στο σκοτάδι η νυκτερινή θερμοκρασία θα πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 15 και 16 °C, ενώ η ημερήσια μεταξύ 21 και 23 °C.

Την 16η του Δεκέμβρη και ώρα 10 το πρωί γίνονται τα αποκαλυπτήρια του επανανθισμένου Αλεξανδρινού, με κάθε επισημότητα.

Φροντίδα του Αλεξανδρινού και Επανάνθιση

Ενότητα